.:: www.ALLPlayer.org ::.
ZIELONA POŻYWKA
ROK: 2022 MIEJSCE: NOWY JORK
POPULACJA: 40.000.000
Alarm pierwszego stopnia.
Za godzinę zakaz wychodzenia na ulicę.
Rozmowę z gubernatorem Santinim...
słyszycie dzięki czerwonej i żółtej pożywce,
koncentratom warzywnym...
i smacznej nowości, zielonej pożywce,
pokarmowi z planktonu...
zebranemu z oceanów świata.
Z powodu swej popularności, zostało go już niewiele.
Pamiętajcie, wtorek jest dniem zielonej pożywki.
Teraz, gubernator Santini.
Dziękuję, Richard.
Miło porozmawiać z mieszkańcami Nowego Jorku.
Sranie w banię.
Co znalazłeś w tych sprawach?
Matthewson,
morderstwo.
Nie twój rejon. To już Filadelfia.
Chergov, morderstwo.
Wyszedł wczoraj.
Donaldson, wielokrotny gwałt.
Notowany w Bronksie.
Można go ekstradować.
Zabierz go z Manhattanu.
A Zolitnikoff?
Daj mi trochę czasu.
Od trzech dni to słyszę.
Nie mogę znaleźć akt.
Spędziłem godziny w Wymianie.
Gadałem ze wszystkimi.
Na Manhatanie jest 20 milionów bezrobotnych.
Tylko czekają na moją i twoją pracę.
Chcę zamknąć tę sprawę.
Mam dokonać cudu?
Jestem molem policyjnym, a nie Biblioteką Kongresu.
Czemu się przejmuję?
Bo to twoja praca. I kochasz mnie.
- Margaryna zjełczała. - Cholera.
Zolitnikoff, nie notowany. Matthewson, nie nasz.
Chergov, w domu. I Donaldson, ekstradować.
Może coś zjesz?
- Nie jestem głodny. - Nie jest złe.
Bez smaku, bez zapachu.
Nie masz porównania.
Rany...
Kiedy byłem dzieckiem,
żarcie było żarciem.
Zanim nasi wspaniali naukowcy zatruli wodę,
ziemię, wyniszczyli rośliny i zwierzęta.
Mięso można było kupić wszędzie.
Jajka, prawdziwe masło, świeżą sałatę.
Wiem, mówiłeś.
Co może wyżyć w takim klimacie?
Upał cały rok.
Efekt cieplarniany. Wszystko się wypala.
Dobra, mądralo.
Zjedz trochę zielonej pożywki i uspokój się.
Zjadłem resztę wczoraj. Byłem głodny.
- We wtorek przywiozę więcej. - Koniecznie.
Za dużo wszędzie zamieszek.
Zejdź. Naładuję baterie zanim pójdę.
- Dostaniesz zawału. - Ale byłoby szczęście.
Przepedałowałem tym pół świata.
Wiesz, mam cię dosyć.
Ale mnie kochasz.
Znów nocna zmiana. Spóźnię się.
Weź coś do jedzenia.
- Co? - Idź z Bogiem.
Palant.
Gilbert?
Pan Donovan.
Mam coś dla ciebie.
Wsiadaj.
Świetnie.
Ręczna robota.
Rozumiesz rozkazy.
Nigdy ich nie zrozumiem.
To prawda.
Dobra.
Jest!
Śmiejesz się. Jak miło.
- Zagraj. - Nie, dziękuję.
- Dzięki za zabawkę. - Dobrze, że ci się podoba.
Teraz moja kolej.
Gotowa, panno Shirl? Już późno.
Idź.
Wszystkie zapasy się kończą.
Dobrze, ale przyniosę ci niespodziankę.
5 talerzy jedną rakietą.
Nieźle.
- Mam pani przepustkę. - Myślałam, że ją zgubiłam.
Razem 279 D i 15 centów.
Dla pana Simonsona równo 279.
Podpisz, Brady.
Panie Brady?
Myślałaś, że zapomniałem?
Chciałaś coś specjalnego i mam to. Chodź.
Jak często mogę zaoferować klientowi coś fantastycznego?
Spójrz.
Wołowina.
Wołowina, jakiej nie widziałaś.
Czego chcesz?
Pana, panie Simonson.
Wiedziałem.
Kazali mi powiedzieć, że jest im przykro,
ale nie mogą na panu polegać.
To prawda.
Powiedzieli, że nie mogą ryzykować katastrofy.
Racja.
Więc...
to jest słuszne?
Nie jest.
Ale konieczne.
Dla kogo?
Dla Boga.
Robiłem obchód. O 10:35 jeszcze żył.
- Ktoś ty? - Charles.
- Charles jaki? - Po prostu Charles.
To legalne.
Boże, nie mieliśmy tu kłopotów od lat.
W czwartek wysiadły skanery i alarmy.
- Rozejrzyjmy się. - To był czwartek.
Brak części.
Producenta już nie ma.
Sami je robimy.
To trwa wieczność.
Nic nie działa. Nie uwierzyłby pan!
Muszę powiadomić innych.
Mam im powiedzieć, że zabito Simonsona?
Skaner i alarm, najlepsze.
Brak strażników.
- Mówiłem zarządowi... - Chwila.
Brak strażników.
Detektyw Thorn, 14. posterunek.
Tab Fielding. Byłem jego ochroniarzem.
Mebel?
- Tak. - Simonsona?
- Osobisty? - Z budynku.
- Gdzie Simonson? - W salonie.
Chodźmy.
- Jego pełne nazwisko? - William R. Simonson.
Zawód?
- Bogacz. - Bogacz kto?
Prawnik. Polityk.
Chyba był już na emeryturze.
Czy tu są zapasy jedzenia?
Tak.
Oczywiście.
Daj mi drinka.
- To nie pana jurysdykcja... - Spoko.
Już nie pracujesz.
Kontrakt ci wygasł.
Zapłacił mi do końca miesiąca.
Daj butelkę.
Twój szef się nie bronił.
To nie ten typ.
- Ludzie raczej chcą żyć. - Skoro tak mówisz.
Jesteś świetny.
Bourbon! Cholera...
Gdzie byłeś, gdy załatwiali ci szefa?
- Byliśmy na zakupach... - My?
Ja i dziewczyna, Shirl.
I co?
Wróciliśmy o 11:00. Zobaczyłem ślady na drzwiach, wbiegłem,
ale było już...
Umiesz pisać?
Tak.
Napisz mi zeznanie.
Gdzie byłeś dzisiaj i wczoraj,
twój numer profesjonalny.
Dobra.
Żyłby, gdybyśmy nie wyszli.
Nie dręcz się. Kazał nam wyjść.
Chyba chciał umrzeć.
To głupi włamywacz, amator. Niczyja wina, Shirl.
To nie była niczyja wina.
Piszesz raport?
- Próbuję... - Wiem.
Jak masz na imię? Shirl?
Tak.
Chodź tu na chwilę.
Chodź.
Zamknij drzwi.
Pokaż ręce.
Miałaś kłopoty z policją?
- Nigdy. - Co?
Nigdy!
Brak świeżych sińców.
Nie bił cię? Szczęściara.
- Nigdy mnie nie bił. - Co?
Był gentlemanem. Nie bił mnie.
Szkoda, że umarł.
- Nie kiwnęłaś go? - Nie.
- Może z ochroniarzem? - Nie.
Jestem wierna.
Przestań.
Nie zaryzykowałabym.
Widziałaś ciało po powrocie?
Przez chwilę.
- Wyglądało tak jak teraz? - Tak.
Tak?
- Przyjechały służby sanitarne. - Chwila.
Co będzie z tobą?
Zostanę u następnego mieszkańca.
Mogę cię potrzebować.
Dobrze.
Dobra, Shirl. To wszystko.
Miałeś kontrolować zamieszki.
Racja, Wagner.
Robisz na dwie zmiany?
Jak wszyscy.
- Źle wyglądasz. - Dzięki.
- Jak zapisać? - Morderstwo. Usunąć.
- Nie mają miejsca. - Sprawdź w dyspozytorni.
Podpisz za niego.
- Moja działka? - Dostaniesz.
Rozumiemy się.
Dokąd go zabierają?
- Co za różnica? - Powiedz.
Za miasto, do zakładu usuwania odpadów.
Gdy umarła moja babcia,
miała ceremonię.
- Pamiętam. - Wiem.
Masz swój raport?
A zapomoga po śmierci?
Dostaną ją krewni.
Nie ma krewnych.
Zgłoś się w ciągu 30 dni.
Myślałem o Shirl.
Pewnie.
Hej, Wagner!
Podwieziesz mnie?
Hej, Sol!
Już w domu?
Która godzina?
Papier.
- Nowy papier. - I ołówki.
Widziałeś już takie duże mydło?
Twoje następne zadanie, William R. Simonson.
Chelsea Towers West.
"Raport oceanograficzny...
2015 do 2019".
Dwa tomy.
- Skąd to masz? - Z jego półki.
Tylko takie miał. Podobają ci się?
Bardzo.
Wiesz, ile wydawano kiedyś książek?
Gdy był papier, energia i drukarnie...
Co, u diabła...?
Mój Boże.
Ten Simonson był super.
Pomidor.
Czyż to nie piękne?
Sol.
Wołowina?
Mój Boże.
Jak do tego doszło?
Wynoś się stąd. Wracaj do pracy.
Nie bierz tego tak do siebie.
Dobrze nam idzie.
Świetnie.
Idzie nam marnie.
Jak w dzieciństwie.
Nikomu nie zależy.
Mnie też nie.
Powinienem iść do domu.
Potrzebuję cię.
Simonson, William R.
Numer ACX2167D.
- 200 gotówką czy 250 w kartkach? - Gotówką.
Zasiłki pośmiertne, stolik jeden i dwa.
Hej, Callahan, ale dziś ruch.
Podwoimy jutro straż na 62. Ulicy.
Potrzebne będzie wsparcie na 101. Damy łychy.
Jasne?
KOMENDANT
Jesteś w końcu.
- Wiesz, która godzina? - To ty masz zegarek.
To cholerstwo nie chodzi.
Pokaż. Może go naprawię.
Dobra.
Zabójstwo Matthewsona...
Filadelfia, nie nasz rejon.
Jego żona kłamie.
Zgarniemy ją, jeśli ją znajdziemy.
Zolitnikoff.
Pracuję nad tym.
Więc dalej nic nie masz.
Ile lat ma Sol Roth?
Radzi sobie.
Już po nim.
Pora na innego mola.
- Zajmę się tym. - Nie.
- Przyjdzie pora. - Nie teraz.
To twoja praca.
Simonson.
Miało wyglądać,
jakby przyłapał włamywacza.
- Co myślisz? - To zaplanowane morderstwo.
Po prostu?
Alarm nie działał po raz pierwszy od 2 lat.
Ochroniarz był na zakupach.
Nic nie zginęło. To nie był włamywacz.
Użył haka do mięsa, by wyglądało na włamanie.
- Co ty wziąłeś? - Co się tylko dało.
Matka coś dostanie?
Jeden dla mnie, 50 dla Kulozika, 50 dla ciebie.
10 dla Wagnera od ciebie.
- Simonson, gruba ryba. - Tak?
Mieszkał w Chelsea Towers.
- Podejrzewasz kogoś? - Chyba ochroniarza.
- A mebel? - Jak grejpfrut.
Nie widziałeś grejpfruta.
Nie widziałeś jej.
Przestań.
- Wiesz, co myślę? - Co?
Kompletnie się zepsuł.
WTOREK DNIEM ZIELONEJ POŻYWKI
Wysokoenergetyczna żółta pożywka z prawdziwej soji!
Patrz, jak idziesz!
Czym mogę służyć?
Thorn, 14. posterunek.
To czysty dom.
- Ja do Taba Fieldinga. - Drugie piętro.
- Kto tam? - Policja.
Chwileczkę.
Nie jestem ubrana!
Pokaż odznakę.
Otwierać.
W porządku.
Detektyw Thorn.
Przepraszam za najście. Do pana Fieldinga.
Nie ma go w domu.
- Pani Fielding? - Martha Phillips. Mieszkam tu.
Poznałem Taba w związku z pewną sprawą.
Mam jeszcze parę pytań.
- Wiesz, gdzie on jest? - Nie.
Kiedy wróci?
Nie wiem. Właśnie wyszedł.
Pięknie.
Nowy mebel?
- Jestem z nim 4 lata. - Mebel?
Tak.
To świetne miejsce.
To ryż.
Widziałem to już.
Tab nieźle sobie radzi, co?
- Ma dobrą reputację. - U kogo?
- U pracodawców. - Czyli?
Chelsea West.
Gdy wróci, powiedz mu, że byłem, dobra?
Oczywiście.
Przyjdziesz tu na chwilę?
Jasne.
Od lat nie widziałem takiego pieca.
- Używacie go? - Nie działa.
A co działa?
To naprawdę ładne mieszkanie. Bardzo ładne.
Dużo przestrzeni.
Tak.
Mieliśmy szczęście.
Przepraszam za to najście. Taka praca.
- Nie byłam zbyt miła. - W porządku.
Powinnam być milsza, panie Thorn.
Gdybym miał czas, poprosiłbym.
Sukinsyn.
Od lat tak nie jadłem.
Ja nigdy.
Teraz wiesz, co tracisz.
- Taki był świat. - Ciągle to mówisz.
Mogę to udowodnić.
Wiem. Wiem.
Za twoich czasów ludzie byli lepsi.
Bzdura. Ludzie zawsze byli zepsuci.
Ale świat był piękny.
Późno już.
Muszę iść do pracy.
Co w sprawie Simonsona?
Kilka przestarzałych opracowań.
Oczekujesz cudów.
Simonson, Sol. Raport.
Palant.
Ankieta biograficzna z 2006. Ostatnia opublikowana.
Simonson, William R.
Urodzony w 1954.
Nie ożenił się.
Absolwent prawa, Yale, 1977.
Firma Simonson, Borden i... Santini.
- Gubernator Santini? - To nie wszystko.
W 1997 był dyrektorem Holcox Manufacturing w Wirginii.
Wytwarzali urządzenia do suchego zamrażania...
przetworzonej żywności.
A w 2018...
wytwórnia pożywek kupiła Holcox.
Simonson wszedł do zarządu.
Wytwórni pożywek?
To był bardzo ważny człowiek.
Wytwórnia pożywek kontroluje światową żywność.
- A to? - Bardzo techniczne i ściśle tajne.
Oficjalnie nawet nie istnieją.
Doskonale.
- Co jeszcze? - Wszystko.
Cóż, prawo, pożywki, oceanografia...?
Wszystko.
Niemożliwe.
Sprawdź w Wymianie.
Musisz mi to mówić?
Kiedyś byłem nauczycielem, profesorem.
Wysil się trochę, Sol. To poważna sprawa.
- Dla kogo? - Nieważne.
- Odbierz przydział wody. - Umarłbym bez wody.
- Spróbuj. - Co?
Spróbuj.
Truskawki?
150 dolców za słoik truskawek.
Thorn.
Identyfikator RC105.
Z 14. posterunkiem.
Thorn, przyjeżdżaj.
Nie mogę. Rozgryzam Simonsona.
- Co masz? - Był dyrektorem wytwórni pożywek.
- Co jeszcze? - Ktoś mnie śledzi.
Dobry jest.
Wielka sprawa.
Uwierzysz, że ochroniarze kupują truskawki za 150 D?
Zgłoś się natychmiast.
Tak jest, z samego rana.
To był Thorn.
Świetny glina.
Doceniam wysiłek, Ed.
Ale wydział chce współpracować z gubernatorem.
Jak pan sobie życzy.
To ktoś o jasnej skórze,
ktoś ci bliski, protektor.
A kiedy wrócimy do tej karty,
odniesienie do czasu mówi o 3 miesiącach.
Wkrótce nadejdzie spokojny okres.
Będzie lepiej, Kathy.
Dziękuję.
- Masz piękne włosy. - Dziękuję.
Kto tam?
Thorn. Detektyw Thorn.
Chciałbym zadać jeszcze parę pytań.
Przyjęcie?
To moje przyjaciółki.
W porządku.
Lód.
Jezu.
Świetnie.
Ciągle powyżej 30 stopni.
Gdybym miał kasę, paliłbym 2,3 takie dziennie.
Chodź tam.
Na łóżko.
Ładne mieszkanie, dobrze urządzone.
Perfumy.
Zamordowali go. Zaplanowali to.
To nie było włamanie.
Rozumiesz?
Tak.
- Miał krewnych? - Nie słyszałam.
- Dla kogo pracował? - Nie wiem.
- Znałaś go 3 lata. - Nie mówił o swej pracy.
Znałaś jego przyjaciół?
Tak, niektórych.
Nazwiska?
- Nie przedstawiono nas sobie. - Shirl...
Był pan Lempeter,
facet o nazwisku Tompkins...
i jakiś Santini.
Więcej nie pamiętam.
Niezbyt często zapraszał gości.
Santini jest gubernatorem.
To co?
Gdzie chodziłaś z Simonsonem?
Nigdzie.
Czasami na zakupy.
- I jeszcze... - Tak?
Do kościoła.
Kościoła?
Miesiąc temu i tuż przed śmiercią.
- Co tam robił? - Modlił się.
I rozmawiał z księdzem. To wszystko.
- Czemu zabrał ciebie? - Nie wiem.
A jak myślisz?
Chyba chciał mieć kogoś koło siebie.
Pod koniec był bardzo dziwny.
Nie dotykał mnie od miesięcy.
A czasem zaczynał płakać bez powodu.
Widziałam, jak płakał.
Starzy ludzie tak robią.
Naprawdę?
Nie mogę rozgryźć tego Simonsona.
Gdybym był taki jak on, bogaty, ważny,
miał tyle jedzenia,
prawdziwy bourbon...
i taką dziewczynę,
nie zobaczyłabyś mnie w kościele.
Co tu robicie?
Wszędzie was szukałem. Oduczę was łamać moje zasady!
Meble mają nie wychodzić!
Mówiłem to już.
- Nie! - To nie żart!
- Wywalę was... - Stać!
Nie widziałem pana, panie Thorn.
Dajemy im jeden dzień wolny.
A one łamią każdą zasadę.
Powinny być wdzięczne za to, co mają.
Słuchaj, Charlie.
Są tu, bo je przesłuchuję.
- To prawda? - Tak.
Nie wierzysz mi, Charlie?
Mógł pan powiedzieć.
Dlaczego?
Przepisy.
Wniesiesz skargę?
Co powiesz, Charlie?
Nie.
Nie zrobię nic tak niemiłego, panie Thorn.
Może któraś z dziewczyn złoży skargę na ciebie.
Może nie.
Może chcą być nadal miłe.
Mam taką nadzieję.
A ty nie, Charlie?
Ty nie?
Tak.
Zjeżdżaj stąd.
My też już lepiej chodźmy.
Chodźmy.
Chodź, skarbie.
Charles nie jest taki zły.
Nie wkurzasz się?
Po co?
Zostawiłem tam rzeczy.
Ciągle ciemno.
Mógłbyś zostać na chwilę.
Umyłbyś się.
Zrobię śniadanie.
Czemu?
W lodówce jest dużo jedzenia.
Charles nie będzie już robił problemów.
Mam pracę.
Nie chcę być sama.
Boję się, gdy jestem sama.
Nie mogę nic dla ciebie zrobić.
Nie mogę nic dać.
Wkrótce będzie nowy lokator.
Czy mnie zechce?
Mam mieszkanie, ale nie takie.
Tu jest mój dom.
Jestem tu od dawna.
Mógłbyś wziąć bardzo długi prysznic.
Masz...
Masz gorącą wodę?
Bardzo gorącą.
Jezu!
Nie brałem gorącej kąpieli od...
Zrobię ci masaż.
Dobra.
Włącz klimatyzację.
Na całość. Będzie zimno jak w zimie.
- A śniadanie? - Co zechcesz.
- Truskawki. - Jajko.
- Truskawki. - Nie widziałam truskawek.
Dobra, jajko. Kto by chciał truskawki?
Mamo! Mamo!
- Hej, siostro. - Mamo!
Mamo! Mamo!
- Gdzie ksiądz? - Chyba tam go pan znajdzie.
Thorn, ojcze, 14. posterunek.
Mam na imię Paul.
Coś zrobiłem?
Nie, badam sprawę morderstwa pana Simonsona.
- Kogo? - Simonsona.
Wpływowy, bogaty człowiek.
Nie pamiętam.
- Rozmawialiście. - Tak?
Na pewno.
Bogaty facet.
Tak, pamiętam.
Nie widujemy tu już bogatych ludzi.
Nie ma miejsca nawet dla biednych.
Za dużo ich.
O wiele za dużo.
- Ojcze... - Pamięć mnie zawodzi.
Daję miejsce ludziom, którzy go potrzebują.
Potrzebujesz miejsca?
Co on ojcu powiedział?
- Na pewno umarł? - Tak.
- Naprawdę? - Tak.
- Co mówił? - Wróć jutro. Jestem zmęczony.
Ojcze.
Spowiadał się ojcu?
Powinna być msza, ale nie ma miejsca.
- Zająć się tym? - To bardzo ważne.
Nie mogę ci pomóc.
Wybacz. To mnie niszczy.
- Co? - Prawda.
Którą wyznał Simonson?
- Cała prawda. - Jaka?
Co powiedział?
Słodki Jezu.
- Zamykamy sprawę Simonsona. - Nie.
Sprawa jest oficjalnie zamknięta. Zbrodniczy napad. Podpisz.
Zgodziłeś się, że to morderstwo.
Było 137 nowych morderstw. Ich też nie rozwiążemy.
Nie sfałszuję raportu.
Masz podejrzanego?
Mam trop.
To jest poważna sprawa.
Mówiłem ci, że ktoś mnie śledzi.
Coś tu śmierdzi.
- Podpisz, a ja to zakopię. - Na pewno.
Członek zarządu wytwórni pożywek...
zabity hakiem na mięso!
Nie można tego ukryć. Kto cię kupił?
Kupują, bo płacą pensję.
Kto?
Góra. Chcą zamknąć tę sprawę! Podpisz!
Ty podpisz!
Jak mnie sprawdzą, to stracę pracę!
Będę cię krył.
Nie zaryzykuję dla ciebie pracy, Hatcher. Mowy nie ma!
Hej, ważniaku.
Jazda do kontroli zamieszek.
Super. Tylko tego mi brakowało.
To był kiedyś Gramercy Park.
Teraz to jedyny rezerwat drzew.
Gubernatorze. Przepraszam pana.
Nie ma za co, Donovan.
Rozmawiałem z pana sekretarzem. To pilne.
- Inaczej bym nie przyszedł. - Rozumiem.
O co chodzi?
Zarząd chce natychmiast...
zamknąć sprawę Simonsona.
- Jest zamknięta. - Tak jest.
Ale ten policjant stawia nam opór.
Był wczoraj w kościele.
- To co? - W kościele Simonsona.
20 minut rozmawiał z księdzem.
I co?
Tym, który spowiadał Simonsona.
Nie chcę o tym słyszeć.
Nie mogę tego słuchać.
Rób, co trzeba.
Pobłogosław mnie, ojcze.
Ostatni raz spowiadałem się pół roku temu.
Prawdziwa okazja. Syntetyczne buty.
Plastik.
Mamy duży asortyment plastików.
Tylko trochę uszkodzone!
Wysokoenergetyczna żółta pożywka z prawdziwej soji.
SKRAWKI POŻYWEK
Skrawki pożywek! 2 D za kilo. Najtaniej. Kupujcie.
Bułeczki z pożywki! Prawdziwe bułeczki!
Przechodzić. Tutaj. Mamy zieloną pożywkę.
Dali mi ćwierć kilo.
Stałam w kolejce cały dzień, a dali mi ćwierć kilo!
Nie do wiary!
Puść mnie! Będziecie to tolerować?
Kończy im się to zielone.
- Idioci. - Część zniszczyła się po drodze.
- Tłum wybuchnie. - Wiem.
Są łychy, ale nie wiem, czy dadzą radę.
Kiedy dasz ogłoszenie?
Kiedy się odważę.
Za 5 minut. Przekaż innym.
Dobra.
Tu policja.
Proszę się rozejść.
Zapas zielonej pożywki wyczerpał się.
Natychmiast opuścić teren.
Lychy są w drodze.
Lychy są w drodze!
Powtarzam: łychy w drodze.
Dzisiaj wtorek!
Nie zamykasz drzwi?
Pan Fielding.
- Wystawiłeś Simonsona? - Nie.
Tylko ty mogłeś.
- Kto płaci twoje rachunki? - Ja.
Nie, nie uderzę gliniarza. Ty draniu.
Tak, wiem.
Za to jest dożywocie!
Gdzieś w zakładzie usuwania odpadów.
A ta wielka wytwórnia pożywek?
Też dla nich pracujesz?
lle ci za to zapłacili?
Kupują ci truskawki?
Jeśli znów ktoś mi przeszkodzi,
wrócę tu i zabiję was oboje. Rozumiesz?
Odczepcie się!
Thorn.
Martwiłem się o ciebie.
- Co się stało? - Nieważne.
To bez znaczenia.
NAJWYŻSZA WYMIANA TYLKO DLA UPRAWNIONYCH
Dobry wieczór, panie Roth.
Dziękuję.
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór panu.
- Pan Roth. - Dobry wieczór.
Dobry wieczór.
Ma pan jakiś ważny problem.
Tak, Wysoki Sądzie. Chodzi o Simonsona.
A także...
o to.
RAPORT OCEANOGRAFICZNY WYTWÓRNI POŻYWEK
Thorn.
Thorn. Jest godzina policyjna.
Jak się czujesz?
Dużo lepiej.
Zrobiłam, co mogłam,
ale idź do lekarza policyjnego.
Zwolniłby mnie ze służby.
Musisz odpocząć.
Więcej niż 2 dni i stracę pracę.
- Jedźmy gdzie indziej. - Po co?
Wszędzie jest tak samo.
- Na wieś? - Nie wolno.
Farmy są jak fortece.
- Czemu? - Trzeba strzec ziemi,
zakładów usuwania odpadów,
fabryk pożywek i statków z planktonem.
Są idioci, którzy chcą zabrać wszystko, co mamy.
- Może Simonson był jednym z nich. - Nie wierzę.
Nie mamy więc dokąd wyjechać.
Zgadza się.
Bo i po co?
Uważaj.
Włączaj skanery.
Nie wychodź bez ochroniarza.
Dziś przychodzi nowy lokator.
Polubi cię.
Piękny z ciebie mebel.
Nie mów tak do mnie.
Proszę.
Dobra.
To potworne.
Musisz to zaakceptować.
Widzę słowa, ale nie mogę uwierzyć.
Uwierz.
Dowody są przekonujące.
Simonson był członkiem zarządu.
Poznał te fakty i prawie zwariował.
Korporacja wiedziała,
że nie można już na nim polegać.
Bali się, że zacznie mówić,
więc go usunęli.
- Czemu to robią? - Bo to prostsze.
"Wygodne" to dobre słowo.
Potrzebujemy dowodu na to, co robią,
zanim pójdziemy z tym do Rady Narodów.
Dobry Boże.
Jaki Boże, panie Roth?
Gdzie go znajdziemy?
Może w domu.
Tak, w domu.
2 lata czekałem na apartament w tym budynku.
To ładne mieszkanie.
- Jak długo tu jesteś? - Długo.
Ile masz lat?
21.
Charles mówił, że masz 24.
Obydwoje kłamiemy.
Dobra.
W porządku.
Długo śpię. Lubię duże śniadania.
Przygotowuję menu.
Goście 3 razy w tygodniu.
Czasem to interesy i musimy być sami.
Czasem to zabawa i lubimy zabawne dziewczyny.
Jesteś zabawna?
W czym mogę pomóc?
- Co za ulga. - Proszę wejść.
Thorn - Idę do domu. Sol
Pana ulubiony kolor?
Pomarańczowy.
- Muzyka? - Klasyczna.
- Lekka klasyczna. - Spodoba się panu.
Proszę tu podpisać, panie Roth.
- Pełne 20 minut? - Tak. Zagwarantowane.
Dziękuję.
Tędy, panie Roth.
Dobry wieczór. Mogę prosić o nazwisko?
Widzę, że lubi pan pomarańczowy.
- Do pana Rotha? - Tak.
Tędy, proszę.
beneficjenci
Mój Boże.
Szkoda, że spóźnił się pan na uwerturę.
- Chcę się z nim zobaczyć. - To zabronione.
Zapewniam, że...
Otwieraj to w tej chwili,
bo umrzesz przed nim.
Dobrze! Dobrze.
MOŻNA MÓWIĆ
Sol, słyszysz mnie?
- Thorn? - Tak.
Dzięki, że jesteś.
- Boże drogi. - Za długo żyję.
Nie.
Kocham cię, Thorn.
Kocham cię, Sol.
Widzisz to?
Tak.
Czyż nie jest piękne?
Tak.
Mówiłem ci.
Skąd miałem wiedzieć?
Skąd ja...?
Nie mogłem przypuszczać.
Potworne.
Simonson.
Pożywka.
Posłuchaj mnie, Thorn.
Thorn, posłuchaj.
Nie słyszę go.
Cholera, zrób coś!
Tak, Sol.
Musisz to udowodnić, Thorn.
Idź do Wymiany.
Proszę, Thorn.
Musisz to udowodnić, Thorn.
Wymiana.
Idź do...
ZAKŁAD USUWANIA ODPADÓW NIE WCHODZIĆ
SŁUŻBY SANITARNE
- Centrala. - Thorn, identyfikator RC105.
Z14. posterunkiem. To pilne.
Chwileczkę.
- Linia zajęta. - Włącz się!
To priorytet 6- 1.
Połącz mnie z Chelsea Towers West. Apartament 22A.
- Próbuj posterunek. - Zrozumiano.
- Halo? - Shirl, to ja.
Thorn, jak dobrze. Musimy porozmawiać.
Nie, nie ma czasu.
- Nowy lokator mnie chce. - Dobrze.
Zostań z nim na zawsze.
Chcę żyć z tobą.
Po prostu żyć.
- Porucznik Hatcher. - Łącz.
Thorn?
Thorn.
- Thorn, co z tobą? - Jestem w Wymianie.
Hatcher, pomóż mi.
Tam jest jeszcze jeden.
- Słyszysz mnie? - Hatcher.
- Załatwiłem go? - Tak.
Dobry z ciebie glina, choć krnąbrny.
Hatcher,
pojedź do Wymiany.
Powiedz im, że mają rację.
Najpierw zajmiemy się tobą.
Nie rozumiesz.
Mam dowód.
Potrzebują dowodu.
Widziałem to. Na własne oczy.
Muszą powiedzieć.
- Co? - Ocean umiera. Plankton umiera.
To ludzie.
Zielona pożywka jest robiona z ludzi.
To jedzenie z ludzi.
Będą nas hodować jak bydło na rzeź.
Musisz im powiedzieć.
Obiecuję. Powiem Wymianie.
Powiedz wszystkim.
Hatcher. Musisz im powiedzieć!
Zielona pożywka to ludzie!
Musimy ich jakoś powstrzymać!
Napisy: SDI Media Group
[POLISH]
ZIELONA POŻYWKA